‎آخرین خبر
‎خانه / نگاه آزاد / گفتمان گذار و جایگاه رفراندوم

گفتمان گذار و جایگاه رفراندوم

یزدان شهدائی

حوادث دى ماه ٩٦، سر فصل جديدى را در مبارزات آزاديخواهانه مردم ايران گشوده است. ايران بعد إز دى ماه با تمامى سالهاى قبل نظام اسلامى ،از اغاز تا كنون متفاوت است. هاله ترس مردم إز اقتدار نظام كه چهار دهه تمام شكست ناپذير جلوه مى كرد، در فاصله چند روز فرو ريخت وتمام اركان حكومت زير سؤال رفت و نمادهاى اصلى ان در خيابان ها به آتش كشيده شدند.

خواست تغييركليت نظام بدون چون و چرا در خيابانها فرياد زده شد و بر همه گفتمانهاى درون نظام اعم إز اصلاح طلبى تا اصول گرايي و غيره مهر باطل زِد.

سياستهاى نا كارامد اين نظام در اداره كشور و ماجراجويي هاى نظامى ان در منطقه براى توسعه هلال شيعى و صدور انقلاب، هستى كشور را بر باد داده و گسلهاى اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى فراوانى جامعه را در معرض سقوط وفروپاشى قرار داده اند.در چنين شرايطى تنها راه نجات كشور گذر از اين نظام قرون وسطايي و استقرار يك دموكراسى سكولار بر اساس بيانيه جهانى حقوق بشر است.

تفوق گفتمان گذر از نظام بجاى اصلاح ان در پرتو حوادث دى ماه ضرورت مديريت چنين پروسه اى را نيز در دستور كار همه طرفداران اين ديدگاه قرار داده است و نمايندگان طيف هاى فكرى مختلف را هم براى تدوين وتدقيق نقشه راه به تكاپو واداشته است.

آنانى كه گذار از اين نظام و رسيدن به دموكراسى در ايران را بعنوان يك استراتژى و پروژه سياسى انتخاب كرده اند، بايستى در تنظيم نقشه راه تمام مؤلفه هايي را كه تحقق اين پروژه را تأمين ميكنند، ازهمين امروز بعنوان كارپايه و دورنماى سياسى مد نظر داشته باشند.تكيه بر مقاومت جامعه مدنى ،سازماندهى جنبش هاى اعتراضى و تكيه بر اهميت مسالمت اميز بودن اين مبارزات براى تامين حداكثر مشاركت عمومى در بزانو در اوردن نظامى كه چهار دهه تمام با توسل به خشونت جامعه را به گروگان گرفته است و مهمتر از ان براى ساختن ايرانى دموكراتيك در اينده اهميت اساسى دارد. به كارگيرى توان جامعه مدنى و جنبشهاى اجتماعى براى محاصره نظام هنرى است كه سازندگان دموكراسى در ايران فردا ، مى توانند از همين امروز با بكارگيرى انها ،اعتماد و احترام مردم را بسوى خود جلب كنند. استفاده از همه راه ها وامكانات مبارزه مدنى نشانه توانمندى جنبش دموكراسى خواهى ايرانيان و تضمين استقرار ان خواهد بود. راهى كه در نهايت حاكميت مردم را از طريق صندوق رأى ممكن خواهد كرد و آرزوهاى آنان را در قانون اساسى ايران دموكراتيك فردا منعكس خواهد كرد.

بيانيه در خواست رفراندوم اخير را كه باامضاى پانزده نَفَر از هنرمندان، حقوقدانان ، فعالين مدنى وكنشگران سياسى با گرايشات متفاوت فكرى منتشر شد، فقط در چهار چوب پروژه سياسى فوق مى توان درك كرد وارزش و وزن آن را بازشناخت.درخواست رفراندوم زير نظر سازمان ملل يك اهرم فشار اپوزيسيون دموكراسى خواه ايران است تا مشروعيت نظام اسلامى را كه چهار دهه تمام موجوديت ضد انسانى خودش را با آن توجيه كرده، در عرصه ملى و بين المللى به چالش بكشد و زير پايش را با همان ابزارى كه با آن به قدرت رسيد ، خالى كند و آن را وادار به تسليم كند.

در خواست رفراندوم شمشير داموكلسى است كه تا واپسين دم حيات اين نظام بر سر آن سنگينى مى كند. اين در خواست به روشنى بر گذر از نظام را تاكيد دارد و زمينه عملى شدن آن فقط با فشار جامعه مدنى و مبارزات اعتراضى مردم مى تواند فراهم گردد، و نبايد اين توهم را دامن زد كه نظام اسلامى داوطلبانه به اين خواست تن در خواهد داد. كسانى كه اين در خواست را عقب نشينى و يا تقابل با خواست سرنگونى نظام مى دانند واز اين زاويه با آن به مخالفت بر مى خيزند، درك درستى از سازماندهى مبارزات دموكراتيك مردم براى واداشتن نظامهاى استبداى به تسليم ندارند و اهميت پايين اوردن هزينه مبارزه با رژيمى را كه از دست زدن به هر جنايتى براى حفظ خود ابايي ندارد، ناديده مى گيرند. نظام اسلامى با محدود كردن هر نوع آزادي در چهار دهه اخير امكان گفتگو و تبادل نظر در جامعه را بين مخالفينش به حداقل رسانده وبيشترين تلاش را براى ايجاد تفرقه و انباشت نفرت بين گروهاى مختلف اجتماعى وحاشيه و مركز بكار برده است. تنها با پذيرش پلوراليسم سياسى واحترام به نظرات متفاوت مى توانيم واقعيت جامعه ايران را منعكس كنيم و بيشترين مشاركت را براى گذار دموكراتيك تأمين كنيم.جارى بودن اعتراضات در كف خيابان، انسجام و همگامى همه جنبشهاى مختلف و اعتصابات همه باهم مى توانند سمفوني پيروزى را به نحو احسن اجرا كنند و در كنار همه اينها بى شك حضور اپوزيسيونى كه مدعى قدرت و نيز ساختن ايران فردا خواهد بود شرط ضرورى است. چنين اپوزيسيونى هم در مسير همين مبارزه دموكراتيك و از دل مقاومت مدنى شكل خواهد گرفت .

جمهورى اسلامى در تمام اين سالها تمام تلاش خودش را بكار برده كه بين اپوزيسيون خارج از كشور و مبارزين داخل ديوار اهنى بكشد و جبهه مخالفين خودش را تضعيف نمايد. بيانيه رفراندوم توانست اين تابو را بشكند و عزم مشترك انها را براى يك هدف مشترك به نمايش بگذارد. اهميت چنين قدمى در آينده بيشتر روشن خواهد شد و بايستى آن را به فأل نيك گرفت و اميدواربود هرچه بيشتر چنين همكارى و همگامى هايي بوجود بيايد.

همه ايرانيان آزاده و مبارزه كه خواهان گذر از جمهوری اسلامى اند بايستى بدانند كه راه دشوارى در پيش است .بدون داشتن انديشه روشن ، نقشه راه درست وتكيه بر همه امكانات موجود در اين كارزار ، رسيدن به دموكراسى و آزادى در ايران ميسر نخواهد شد. خوشبختى هر جامعه اى در گرو خرد روشنفكران و كنشگران سياسى آن است. مسوليت بزرگى بر دوش تك تك رهروان اين راه قرار دارد.

به اميد پيروزى

‎برسی مجدد

تعیین پیش شرط برای مذاکره جمهوری اسلامی ایران با اپوزیسیون برانداز

محمدتقی فاضل میبدی، استاد و پژوهشگر حوزه و دانشگاه و عضو مجمع محققین و مدرسین …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *