‎آخرین خبر
‎خانه / نگاه آزاد / پیام اسلامگرایان برای قرن بیست و یکم: خشونت، نفرت، تمامت خواهی و تبعیض

پیام اسلامگرایان برای قرن بیست و یکم: خشونت، نفرت، تمامت خواهی و تبعیض

مجید محمدی – اختصاصی انتخاب آزاد

اسلامگرایان شیعه و سنی از هر صنف و گروه مدعی‌اند که همه‌ی ایدئولوژی‌های قرون گذشته شکست خورده و نتوانسته‌اند به نیازهای انسان‌ها پاسخ دهند و اکنون نوبت آنهاست. آنها مدعی ارائه‌ی تمدن نوینی به دنیا هستند: “دشمن نمی‌تواند مانع پیشرفت ما شود، یک تمدن جدید در حال شکل‌گیری و ارائه مدلی جدید به دنیاست.” (سعید جلیلی عضو شورای امنیت ملی، نسیم ۱۱ آذر ۱۳۹۳) بیش از همه، آنها با لیبرالیسم و اومانیسم و فردگرایی دشمنی دارند.آنها اگر چه با مارکسیسم و کمونیسم هم مخالفت می کنند اما به علت شباهت بسیار با آنها در مواضع ضد غربی و تاکید بر عدالت اجتماعی و سرکوب آزادی‌های فردی کمتر با آنها درگیر می شوند. از همین جهت اسلامگرایان با رژیم های کمونیستی همپیمانند.

آنها چه چیزی برای عرضه دارند؟

اسلامگرایان معتقدند که جامعه‌ی جهانی و تک تک افراد تشنه‌ی پیام آنها هستند و آنها که تشنه نیستند یا پیام آنها را نمی دانند یا به واسطه‌ی سیاهی قلب در اثر فساد و جرم و جنایت با پیام آنها مخالفت می کنند یا فریب زرق و برق تمدن غربی را خورده‌اند. اسلامگرایان معتقدند هر انسانی که عقل سالم داشته باشد باید پیام آنها را بپذیرد. پیام آنها برای این انسان‌هایی که عقل سالم دارند و جنایتکار و فاسد هم نیستند چیست؟

فراتر رفتن از فاشیسم و کمونیسم

غیر از همه‌ی کارهایی که حکومت‌های فاشیست و کمونیست در قرن بیستم برای سرکوب فردیت فرد و محدود سازی گزینه‌های وی و ارعاب افراد ناهمرنگ و انحصار جریان اطلاعات به خود انجام داده‌اند اسلامگرایان پیام‌های تازه‌ای برای قرن بیست و یک داشته‌اند. این پیام‌ها را در چهار مقوله دسته بندی می کنم:

خشونت و نفرت مقدس

قرن هفدهم قرن کویکرها بود چون آنها با مهاجرت به ایالات متحده بنای نفی دین سازمان یافته بر اساس قدسیت یک قشر خاص از رهبران دینی را گذاشتند. قرن هجدهم قرن روشنگری و علمگرایی در فرانسه و بریتانیا بود که در طی آن مردم این دو کشور انقلاب اجتماعی و علمی را تجربه کردند. قرن نوزدهم قرن انقلاب صنعتی در اروپا و امریکای شمالی بود. قرن بیستم قرن ارتباطات و اطلاعات بود چون ایده‌ی شهروندی جهان، کسب و کار دانش بنیان، و دهکده‌ی جهانی را جوامع اروپایی و شمال امریکا به جهانیان معرفی کردند.

اکنون اسلامگرایان دارند تلاش می کنند قرن بیست و یکم را با معرفی ایده‌ی خشونت و نفرت مقدس به جهانیان از آن خویش می کنند. خشونت و نفرتی که کمونیسم و فاشیسم در قرن بیستم به جامعه‌ی جهانی معرفی کردند خشونت و نفرت انسانی و ملی و قومی و ملی بود. اما اسلامگرایان تیزی و مخاطره‌ی خشونت و نفرت نوع قرن بیستمی را کافی نمی دانند و می خواهند با زدن رنگ مذهب بدان به اهداف بزرگتری دست یابند. خشونت و نفرت مذهبی پس از سقوط کلیسا قرن‌ها بود که که از عرصه‌ی جهانی حذف شده بود. اسلامگرایان می خواهند دوباره این گمشده‌ی مذاهب سیاسی را به جامعه‌ی جهانی بازگردانند.

صغارت و بردگی زنان

پیام اسلامگرایان که برای مردسالاران مسلمان بسیار جذاب بوده عرضه‌ی بردگی جنسی و صغارت به زنان بعد از حصول پیشرفت هایی در حوزه‌ی برابری جنسیتی بوده است. نقش زن در پیام اسلامگرایان ماندن در اندرونی خانه، ارائه‌ی خدمات جنسی به مردان و تولید و نگه داری از کودکان است. هدف اصلی اعزام زنان به اندرونی خانه‌ها و پنهان کردن آنها از مردان نامحرم بوده است. تفکیک جنسیتی، حجاب اجباری، و تبلیغ رشد جمعیت همه تاکتیک‌هایی برای رسیدن به این هدف اصلی بوده‌اند.

تحمیل سبک زندگی اسلامگرایان

تاسیس خلافت یا حکومت جهانی اسلام اولا و بالذات برای کسب قدرت قاهره‌ی جهانی و در اختیار گرفتن منابع جهانی و در کنار آن تحمیل سبک زندگی اسلامگرایان برای ارعاب عمومی و کنترل همگانی است. اجرای شریعت در واقع همان تحمیل سبک زندگی روحانیت شیعه و ارعاب عمومی با اجرای احکام قضایی شریعت (مثل قطع دست و پا و انگشتان، و سنگسار) است. مقابله با هر آنچه غربی است از پوشیدن شلوار جین، تا گوش دادن به موسیقی و تماشای فیلم (نه فیلم‌های تبلیغاتی حکومتی) با همین هدف کنترل عمومی انجام می گیرد. برای آن که چیزی مانع از این تحمیل نشود به سایت های خبری و اطلاع رسانی حمله‌ی سایبری می شود و شدید ترین سانسورها بر آنها اعمال می گردد.

 حتی کمونیست‌ها و فاشیست‌ها به دنبال آن نبودند که مردم همان چیزی را بخورند و بنوشند که آنها می خورند و می نوشند. آنها در این که مردم به چه چیزی گوش می دهند حساس بودند اما به معماری داخلی و اندرونی وبیرونی بودن فضای مردان و زنان حساس نبودند. کمونیست‌ها و فاشیست‌ها نیز به زنان تحمیل نمی کردند که خود را بپوشانند.

محدودیت اطلاع رسانی

سانسور، پارازیت و فیلترینگ بیت الغزل اسلامگرایی شیعه و سنی است. اسلامگرایان می خواهند هر گونه نشر خبر یا ایده در اختیار مستقیم آنها باشد. سانسور، پارازیت و فیلترینگ اسلامگرایان شدیدتر از این امور در رژیم‌های کمونیستی و فاشیستی است. اسلامگرایان فقط به موضوعات سیاسی و نقد مقامات و رژیم حساس نیستند بلکه به عشق و روابط میان دختران و پسران و سخن گفتن در باب رهبران مذهبی و شادی و سرخوشی شهروندان نیز حساس هستند. سانسور و فیلترینگ و پارازیت در رژیم های اسلامگرایان دهها برابر سخت تر از رژیم‌های کمونیستی و فاشیستی است چون مقامات این رژیم‌ها در مقام خدا نشسته و غیر از سیاست، اخلاق و دین را نیز از آن خود می دانند.

 تغییر اسامی

اسلامگرایان در تغییر اسامی پدیده‌ها از خود خلاقیت نشان داده‌اند. آنها نام استبداد دینی را گذاشته‌اند ولایت فقیه، نام حکومت روحانیون و وفاداران به آنها را گذاشته‌اند حکومت الهی، نام انتصاب را گذاشته‌اند انتخاب، نام فساد و سوء استفاده از قدرت را گذاشته‌اند ارتقای عناصر مومن و ارزشی، نام پارتی بازی و خویشاوند سالاری و محفل گرایی در استخدام نیرو را گذاشته‌اند گزینش عقیدتی و سیاسی، نام سانسور و فیلترینگ را گذاشنه‌اند پاکسازی محتوا، نام حذف رقبا در انتخابات را گذاشته‌اند نظارت استصوابی، نام دخالت در زندگی خصوصی مردم را گذاشته‌اند امر به معروف و نهی از منکر، نام نژاد پرستی و قوم پرستی را گذاشته‌اند تولی و تبری، نام سبک زندگی روحانیت را گذاشته سبک زندگی اسلامی-ایرانی، نام آزادی زنان در کار و پوشش و انتخاب دوست را گذاشته‌اند فساد اخلاقی و نام مخالفت با رژیم مذهبی را گذاشته‌اند فتنه.

این نامگذاری‌های جدید از منظر اسلامگرایان باز کردن پنجره‌هایی تازه به فهم عالم و زندگی است.

‎برسی مجدد

تعیین پیش شرط برای مذاکره جمهوری اسلامی ایران با اپوزیسیون برانداز

محمدتقی فاضل میبدی، استاد و پژوهشگر حوزه و دانشگاه و عضو مجمع محققین و مدرسین …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *