‎خانه / کنفرانس استکهلم ۲ / یورونیوز : تغییرات در ایران رخ خواهد داد

یورونیوز : تغییرات در ایران رخ خواهد داد

5

 

یورو نیوز گزارشی از کنفرانس استکلهم منتشر کرد که در آن با فردریک مالم نماینده پارلمان سوئد از حزب لیبرال مردم و یکی از سخنرانان غیر ایرانی در این کنفرانس، گفت و گو شده است.

 متن کامل این گزارش را منعکس می کند:

چهارمین گردهمایی “اتحاد برای دموکراسی در ایران” در استکهلم پایتخت سوئد برگذار شد. این نشست موسوم به “استکهلم دو” روز یکشنبه پنجم خرداد پس از دوروز بحث و گفتگو با انتشار بیانیه ای پایان یافت.

حزب لیبرال مردم، یکی از احزاب عضو دولت ائتلافی سوئد میزبان این دوره از نشست های “اتحاد برای دمکراسی” بود که در مقر پارلمان سوئد برگذار شد.

این بار، پارلمان سوئد بجای بررسی سیاست های آن کشور شاهد بیست و چهار سخنران ایرانی بود که در پنج پنل، موضوعات حائز اهمیت در ایران را به بحث و مناظره گذاشتند. انتخابات آزاد و این دوره از انتخابات ریاست جمهوری اسلامی از مباحث اصلی و اساسی کنفرانس بود.

حسن شریعتمداری، مشاور ارشد اتحاد برای دمکراسی در ایران، یکی از سخنرانان در پنل “انتخابات آزاد و منصفانه“، از این که در پارلمان کشوری آزاد صحبت میکرد قدرانی کرد و گفت: “جای خوشوقتی است که در پارلمان یک کشور آزاد صحبت می کنیم و نمی ترسیم که بعد از صحبت عواقبی در انتظار خودمان و خانواده مان باشد. امیدواریم روزی در ایران با کمال امنیت صحبت کنیم. این نعمتی است که تا در کشورهای امن نباشیم قدرش را نمی دانیم.”

آرام حسامی، استاد دانشگاه در علوم سیاسی دیگر سخنران این پنل در بخشی از سخنانش گفت: “به نکته‌ای باید توجه کنیم و آن هم این است که اگر قرار باشد انتخابات آزاد در جمهوری اسلامی برگزار شود، این حکومت دیگر رژیم قبلی نیست. انتخابات آزاد شرایط خاص خود را دارد: آزادی بیان، آزادی احزاب، آزادی گردهمایی، آزادی زندانیان عقیدتی و … اگر قرار باشد همه این شرایط برقرار شود، رژیمی که این انتخابات را برگزار کند، دیگر رژیم سابق نیست. حال باید دید که آیا ما می‌توانیم گروه‌های اپوزیسیون داخل و خارج کشور، از فقیر و دارا و ندار، از فارس و کرد و بلوچ، از کرمان و شیراز و اصفهان، همه را بر سر پروژه انتخابات آزاد متحد کنیم یا خیر؟ همه را حول این محور جمع کنیم، به جای آن‌ که مدام به ایرادگیری از نظرات سیاسی هم مشغول باشیم؟ این حرف کنفرانس اتحاد برای دموکراسی است. این راهی است که در مملکت ما جواب خواهد داد. اگر ما ذهنیت خودمان را عوض کنیم و به عنوان یک پروسه بلند مدت به این مساله نگاه کنیم، نه تنها امکان آن وجود دارد، بلکه محقق خواهد شد. نکته دیگر آن است که براساس تاریخ مملکتمان، ما برای رای خود ارزشی قایل نیستیم. این را باور نداریم که رای ما ارزش دارد و این رای ما است که حکومت و حاکمیت ملی را تعیین می‌کند و رای ما در این میان، بزرگترین حربه‌ای است که می‌توان به آن متوسل شد.”

در ادامه بحث انتخابات آزاد در ایران، ناهید حسینی عضو کمیته سیاست گذاری اتحاد برای دمکراسی، در پنل “برابری جنسیتی به عنوان یکی از بنیادهای دموکراسی” با توضیح در مورد تاریخچه ماده 115 قانون اساسی جمهوری اسلامی موضوع “چرا زنان در ایران نمی توانند رئیس جمهور شوند” را بررسی کرد.

ناهید حسینی از جمله گفت: “تحلیل من از اوضاع این است که با توجه به این که در زمان محمد خاتمی اصلاح طلب ها می خواستند تغییر به وجود بیاورند، آن مرحله شروع شد و در جنبش سبز، رای من کو به وجود آمد. در نتیجه ما امروز با توجه به انتخابات یازدهم ریاست جمهوری یک مرحله باید جلو برویم و در این برهه از زمان به شعار «کاندیدای من کو» برسیم و دست شورای نگهبان را از صندوق رای کوتاه کنیم که این همان تلاش یو دی آی (اتحاد برای دمکراسی در ایران) است. اگر به انتخابات آزاد در ایران معتقد باشیم، کار برای ما آسان تر می شود. اگر رژیم ایران به انتخابات آزاد تن ندهد و قبول نکند که هر شهروند و زنی حق کاندیدا شدن دارد، ما با شعار انتخابات آزاد پیش خواهیم رفت. من به آینده ایران خوش بین هستم.”

هماهنگ کنندگان کنفرانس در بیانیه پایانی خود تاکید کردند که انتخابات آزاد و منصفانه بر اساس بیانیه کنفرانس بین المجالس سال ۱۹۹۴، واقع بینانه ترین و کم هزینه ترین راهبردی است که می تواند دیدگاههای گوناگون را گرد هم آورد و زمینه لازم را برای استقرار دموکراسی و رهاندن کشور از ویرانی و نابسامانی فراهم سازد.

در بخشی دیگر از این بیانیه آمده است: “سیر حوادث در میهنمان نشان داده که تحول دموکراتیک از درون نظام امکان پذیر نیست. ازاین رو “اتحاد برای دموکراسی در ایران” از تمامی روشنفکران، کنشگران و نیروهای سیاسی دعوت می کند تا فرای موارد اختلاف، با استفاده از اهرم های مدنی پیرامون پروژه انتخابات آزاد با یکدیگر همکاری نمایند تا نظام را وادار به عقب نشینی وترک صحنه سیاسی کنند.”

 

گفتگو با نماینده پارلمان سوئد

فردریک مالم نماینده پارلمان سوئد از حزب لیبرال مردم یکی از سخنرانان غیر ایرانی در این کنفرانس بود. فردریک مالم در گفتگو با یورونیوز، نطر دولت و حزب لیبرال مردم در دولت ائتلافی سوئد، در مورد مسائلی چون شرایط ایرانیان در داخل کشور، تحریمهای اقتصادی و مداخله نظامی را مطرح کرد.
یورونیوز: نظرتان در مورد این گردهمایی ها و تاثیرش چیست؟
فردریک مالم: “عالیست. این خیلی خوب و مهم است که اپوزیسیون خارج از کشور بتوانند بیشتر با هم متحد باشند. همینطور مهم است که افراد با افکار دمکراتیک با هم در چنین گردهمایی هایی ملاقات کنند، مشورت کنند و به توافق برسند و آشکارا در مورد مسائل مهم آینده بحث و گفتگو کنند. ما همه می دانیم که اپوزیسیون ایران یکپارچه نیست و متشکل از گروهها و شاخه ها با افکار متفاوتی است. بنابراین بسیار اهمیت دارد که این افکار با دورهم جمع شدن و گفتگو، زمینه های مشترکی را پیدا کنند. چون در نهایت تغییرات در ایران رخ خواهد داد و حرکتهای دمکراتیک باید موجود باشند چون این حرکتها همچنین میتوانند پلی به سوی مردم داخل کشور باشند.”
یورونیوز: شما در صحبت هایتان گفتید که از خواست مردم ایران برای رسیدن به آزادی حمایت میکنید. چه اقداماتی در این مورد از سوی دولت سوئد انجام شده و چه کمک هایی از سوی این دولت امکان پذیراست؟

فردریک مالم: “البته ما سعی داریم تا آنجاییکه از دست ما در سوئد و اتحادیه اروپا بر میاید کارهایی انجام دهیم. برای مثال ما برای تحت فشار گذاشتن رژیم ایران تحریم هایی را تصویب و به اجرا گذاشته ایم و به باور من ما نباید این تحریم ها را نرم تر و یا از شدت آن کم کنیم، به این دلیل که ما برای فشار گذاشتن بر روی رژیم به تحریم های اعمال شده از قبیل تحریم صنعت نفت ایران و یا بانک مرکزی و نهادهای مالی جمهوری اسلامی ایران احتیاج داریم. البته این تحریم ها دمکراسی ایجاد نمی کنند و در چشم انداز دراز مدت و به موازات این تحریم ها خیلی مهم است که برای فشار بیشتر بر روی رژیم ایران، از سازمانها و گروههای متفاوت در داخل ایران که در راه دمکراسی و حقوق بشرفعال هستند حمایت کنیم. این را هم باید گفت که حمایت از این گروهها در داخل کشور کار آسانی نیست، اما من فکر میکنم که ما باید تلاش بیشتری در یافتن راه هایی برای حمایت از جنبش های فعال درداخل ایران بکار بریم، زیرا به اعتقاد من تغییرات باید از داخل انجام گیرد، به این دلیل که بدون نهضت های فعال در داخل کشور ساختن ایرانی دمکراتیک ممکن نیست.”

یورونیوز: بعد ازاعتراض های شدید توده کثیری از مردم ایران به نتیجه انتخابات سال 2009 و سرکوب بسیاری از معترضان و عدم حمایت غرب، آیا انتظاراعتراض های مشابهی بعید نیست؟
فردریک مالم: “من فکر میکنم که تمرکز کشورهای غربی بیش از حد بر روی برنامه های هسته ای و یا غنی سازی اورانیوم ایران است. ما باید نقض حقوق بشر در ایران را بیشتر مطرح کنیم و مورد گفتگو قرار دهیم. ظلم و ستم در ایران بسیار بیرحمانه اعمال می شود وما باید درک کنیم که شدت این ستم ها به حدی است که فضای ترس و رعب را درمیان مردم ایران بوجود آورده و طبیعتا مردم بقدری از این رژیم وحشت دارند که جرات مقابله با آن را ندارند و ما باید آن را درک کرده و به آن احترام بگذاریم. دولت ایران مردم ایران را عاجز کرده و بنابراین مردم ایران نیازمند به کمک از خارج از کشور هستند. یک مسئله مشترک مهم میان سوئد، فنلاند و آلمان، فعالیت های تجاری شرکت های بزرگ اریکسون سوئد، نوکیای فنلاند و زیمنس آلمان است. این شرکت ها هم باید مسئولیت بیشتری را نسبت به روابط تجاری اشان با جمهوری اسلامی ایران بعهده بگیرند، زیرا فروش سیستم ها و دستگاه های الکترونیکی متفاوت است با اینکه شما کاملا رژیم را مجهز به ابزار و دستگاه هایی بکنید که با استفاده از این سیستم ها ومهارت های فنی و سرویس هایی که به آنها میفروشند، مردم خود را کنترل کنند. این البته درست نیست، وبنابراین این شرکت ها باید متوجه این مسئله باشند که روابط تجاری آنها باید در حد استفاده مردم از این محصولات باشد و نه فروش سیستم هایی که رژیم از طریق آن بتواند بر مردم خود نظارت کند، برای مثال قادر باشند پیامک ها و ارتباطات دیگر مردم را نظارت کنند.”
یورونیوز: آیا دولت ائتلافی سوئد مقرراتی را در این زمینه بر شرکت اریکسون تحمیل می کند؟

فردریک مالم: “ما در حال حاضر مشغول بررسی فعالیت های تجاری شرکت مخابرات تلیا سونه در ازبکستان هستیم که بخشی از آن متعلق به دولت است. همچنین فعالیت های شرکت اریکسون در سوریه را هم که در حال جنگ داخلی است بررسی می کنیم. اریکسون یک شرکت خصوصی است، اما این بسیار مهم است که آنها با مسئولیت عمل کنند و ما باید این نکته را به وضوح به آنها متذکر شویم. البته این را هم باید در نظر بگیریم که سرویس های این شرکت ها برای اپوزیسیون داخل کشور هم حائز اهمیت است که ارتباط آنان را با خارج میسر میکند و تعادلی در این رابطه باید رعایت شود.

یورونیوز: حزب شما که عضو ائتلاف حاکم در سوئد است از مداخله نظامی در ایران حمایت می کند یا خیر؟
فردریک مالم:“ما مخالف حمله نظامی به ایران هستیم. اولا بنظر ما ادامه تحریم ها برای جلوگیری دخالت نظامی در ایران بسیار مهم است، چون اگر تحریم ها نباشند، کشورهای دیگر می توانند یکجانبه عمل کرده و به ایران حمله کنند. ثانیا دخالت نظامی به اعتقاد ما بیشتر حرکت های دمکراتیک در ایران را نابود میکند و زمانیکه مملکت در جنگ است این حرکت ها قادر نخواهند بود بطور مثبت در راه آرمانهای خود فعالیت کنند. از سوی دیگر، من نمیدانم چطور مداخله نظامی میتواند مشکل هسته ای ایران را برطرف کند در حالیکه من پیش بینی میکنم حمله نظامی به ایران باعث تحریک حملات تروریستی علیه موسسات یهودی و غربی در سراسر جهان خواهد شد.”
یورونیوز: و اگر تحریم ها نتیجه نداد؟
فردریک مالم: “تحریم ها تا حدودی عمل کرده و نتیجه داده اند. مشکل رژیم ایران این است که آن نظام سیاسی و اجتماعی که حکومت ایران بر آن متکی است، در دراز مدت پایدار نیست و فکر نمی کنم جمهوری اسلامی بتواند با این شرایط برای مدت طولانی ادامه دهد. اختلافات و دسته بندی های داخل حکومت را هم نباید از نطر دور داشت. یعنی نه تنها فاصله زیادی مابین مردم و نظام سیاسی است، بلکه اختلافات دایره درونی هم روز به روز بیشتر میشود و با در نظر گرفتن وضع ناگوار اقتصادی و تورم شدید در نتیجه پایین آمدن قیمت نفت، من پیش بینی می کنم که مردم ایران تا چند سال آینده نارضایتی های خود را مجددا به خیابانها بکشانند. ما حرکت هایی را که در چند سال گذشته در کشورهایی مانند مصر و تونس مشاهده کردیم در ایران ندیدیم شاید طبیعتا دلیلش ترس و خاطره تظاهرات گذشته در سال 2009 باشد. اما من معتقدم که به قدری موقعیت در ایران مشکل شده است و حکومت به قدری مخرب است که در آخر خودش را سرنگون خواهد کرد.”

 

گزارش و گفتگو: فرنگیس محبی

‎برسی مجدد

گزارش تصویری کنفرانس استکهلم ۲

                    

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *