‎آخرین خبر
‎خانه / کنفرانس استکهلم ۲ / فریدون احمدی : ایران را با هم خواهیم ساخت

فریدون احمدی : ایران را با هم خواهیم ساخت

img_24210

 

اخبار روز: ماه می سال ۲۰۱٣، ماه برگزاری همایش ها و کنفرانس ها از سوی ایرانیان تبعیدی است. به دنبال برگزاری همایش دهمین سال اتحاد جمهوری خواهان ایران، کنفرانس پنجم جمهوری خواهان دموکرات و لائیک، اینک “اتحاد برای دموکراسی در ایران” در تدارک برگزاری چهارمین گردهمایی خود در شهر استکهلم سوئد است.

 

“اتحاد برای دموکراسی در ایران” جریان نسبتا تازه ای است که فعالیت آن از همان بدو تشکیل با بروز صف بندی های موافق و مخالف در نیروهای سیاسی همراه بوده است.

 

اخبار روز در ادامه ی سیاست خود در جهت اطلاع رسانی پیرامون نشست ها و جلسات تشکل های سیاسی اپوزیسیون، با آقای فریدون احمدی پیرامون اهداف کنفرانس استکهلم دو و پاره ای انتقادها نسبت به “اتحاد برای دموکراسی در ایران” گفتگو کرده است.

 

فریدون احمدی مسئول هماهنگی هیات تدارک و برگزاری این کنفرانس است.

 

 آقای احمدی روزهای شنبه و یکشنبه، چهارم و پنجم خرداد، ۲۵ و ۲۶ ماه مه، چهارمین نشست “اتحاد برای دموکراسی در ایران” در شهر استکهلم مرکز سوئد برگزار می شود. چه موضوعاتی در این همایش دو روزه شما مورد بحث قرار می گیرد؟

پس از دو سخنرانی آغازین از احزاب میزبان این کنفرانس، در پارلمان سوئد، یعنی احزاب لیبرال و سوسیال دموکرات سوئد، همانگونه که در اطلاعیه برگزاری کنفرانس آمده است موضوع انتخابات جاری در ایران، راهبرد انتخابات آزاد و منصفانه با معیارهای جهانی، امر اتحاد برای دموکراسی و واقعیت چند کانونی بودن صحنه سیاسی ایران، همفکری و راهجویی پیرامون مسائل اتنیکی در ایران تحت عنوان “آینده را با هم خواهیم ساخت”، گفتگو در باره برابری جنسیتی و گفتگو در باره بحران اقتصادی و وضعیت کارگران، معلمان ودیگر مزدبگیران از عمده ترین موارد در دستور کنفرانس است.

 

 مواردی که اشاره کردید در نشست پیشین در پراگ تصویب شده و یا آن که اعضای هیات تدارک، دستور کار را تنظیم کرده اند.

معمولا کنفرانس ها به همفکری و گفتگو پیرامون عمده ترین راستاها می پردازند. تا کنون دستور کار کنفرانس های اتحاد برای دموکراسی را کمیته تدارک و برگزاری کنفرانس ها، در هماهنگی با جمع مشورتی تنظیم کرده است. بی مناسبت نیست در اینجا توضیحاتی در مورد نحوه سازمانیابی کنونی اتحاد برای دموکراسی داده شود. طبعا این سازمانیابی ها موقت و متناسب با وظایف پیش رو خواهد بود و ترکیب ارگان های آن نیز متغیر. جمعی از افرادی که از آغاز در شکل دهی این حرکت همراه بودند و یا بعدا به آنها افزوده شدند، شورای سیاستگذاری اتحاد برای دموکراسی را شکل می دهند. این شورا اکنون سی و هشت نفر را شامل می شود و بالاترین ارگان تصمیم گیری آن است. نام اکثراعضای این شورا به عنوان بخشی از کسانی که بیانیه های پایانی دو کنفرانس اول را امضا کردند، قبلا انتشار یافته است. ارگان دیگر کمیته تدارک و برگزاری کنفرانس هاست که وظایف آن از نامش مشخص است. چند تن از موسسین و پایه گذاران این حرکت، جمع مشورتی را تشکیل می دهند. این جمع علاوه بر نقش مشورتی، ارتباطات بیرونی، رسانه ای و برخی وظایف هماهنگی را برعهده دارد.

 

 اعضای هیئت تدارک و برگزاری برنامه استکهلم چه کسانی هستند؟

پیش از این در کنفرانس بروکسل نام کمیته برگزاری اعلام شده بود: خانم ناهید بهمنی و آقایان محسن سازگارا، شهریار آهی، م. سلیمی، جواد خادم وخود من. در کنفرانس های بعدی خانم ها شهران طبری، ناهید حسینی و آقایان منوچهر مقصود نیا، رامین پرهام و سعید قاسمی نژاد نیز همکاری داشتند.

 

 شما خودتان چه سمتی دارید؟

مسئولیت هماهنگی آن برعهده من است.

 

 پذیرش این سمت، مغایرتی با تعهدات سازمانی شما ندارد؟

منظور دقیق شما از تعهدات را نمی دانم اما اگر همسو و یا ناهمسو بودن راستای فعالیت اتحاد برای دموکراسی در ایران با برنامه و سیاست سازمان فدائیان خلق (اکثریت) که من عضو آن هستم، منظورشماست، نه من مغایرتی نمی بینم. اما بر دو نکته مایلم تاکید کنم: نخست اینکه آنجا که سخن از سرنوشت ومنافع مردم و کشور در میان است، بویژه در مقاطع بحرانی و اوضاع خطیر سیاسی، آنچه که شایسته است پایه و مبنای سیاست ورزی و تصمیم گیری سیاسی قرار گیرد، خرد و وجدانیات و پاسخگویی به تعهد اجتماعی انسان است نه ملاحظات ناشی از همبستگی های گروهی. مثالی بزنم: در مورد بخشی از اصلاح طلبان و نیز شخص محمد خاتمی به درستی گفته شده است که همواره مصالح نظام را بر خواستهای مردم و پیشبرد امر دموکراسی ترجیح داده اند. همین متد و نوع برخورد در مورد احزاب و گروهبندی های سیاسی نیز صادق است. مصلحت های گروهی نباید مبنای تصمیم گیری های سیاسی قرار گیرد. ترجیح دادن مصلحت و همبستگی های سازمانی و گروهی به آنچه که نیاز زمانه و وجدان و خرد انسانی حکم می کند از مشخصه های احزاب قرن گذشته است.

نکته دوم اینکه: اهداف “اتحاد برای دموکراسی ” عبارتند از: برپایی دیالوگ ملی پیرامون چالش ها و گسل های اجتماعی موجود در ایران برای حصول توافق، ایجاد همرایی میان طیف هرچه گسترده تری از ایرانیان بر سر راه گذار به دموکراسی برپایه انتخابات آزاد و منصفانه بر اساس معیارهای جهانی و به عنوان حاصل این دو روند، همگرایی نیروهای خواهان برقراری دموکراسی در ایران و گذر از نظام جمهوری اسلامی. همانگونه که ذکر شد من این اهداف را در مغایرت با اهداف سازمانی که برای استقرار دموکراسی مبارزه می کند، برانتخابات آزاد با معیارهای جهانی تاکید دارد و گذر از جمهوری اسلامی و تدوین قانون اساسی جدید در برنامه اش جای تصریح شده نمی بینم.

 

 برنامه هایی که اشاره کردید به ابتکار افراد و یا نهادهای سوئدی و یا در هماهنگی با آنها برگزار می شود و یا همین هیاتی که توضیح دادید مبتکر و مجری برنامه شماست؟

مبتکر این تلاش هیاتی است که توضیح داده شد. احزاب سوئدی که نامشان گفته شد، پذیرفتند میزبان کنفرانس اتحاد برای دموکراسی در ایران در پارلمان سوئد باشند.

 

 هزینه برنامه چقدر پیش بینی شده و چه کسانی یا نهادهایی منابع تامین هزینه کنفرانس شما هستند؟

من اکنون برآورد دقیقی از هزینه ها ندارم. پس از کنفرانس گزارش مالی منتشر خواهد شد. مگر در مواردی معین تمامی یا بخشی از هزینه رفت و آمد را خود شرکت کنندگان تامین خواهند کرد. هزینه سالن کنفرانس نخواهیم داشت. منبع مالی تامین هزینه های ما همانگونه که قبلا اعلام شده جمعی از ایرانیانی هستند که خود را با اهداف این حرکت در راه استقرار دموکراسی در ایران همبسته و همراه می دانند.

 

 آیا سخنرانان پانل ها را هیات تدارک انتخاب و دعوت می کند؟ با چه معیاری انتخاب ها انجام می گیرد؟

آری سخنرانان و افراد شرکت کننده در میزگردها را هیات تدارک کنفرانس انتخاب می کند. مهمترین معیار دعوت از هر سخنران داشتن تخصص ودانش کافی در باره موضوع مورد بحث با نظرداشت به لزوم رعایت تنوع نظری است.

 

 منتقدین شما گرایش های متفاوتی دارند. جمهوریخواهان فعالیت شما را نادیده گرفتن اولویت اتحاد حداقل احزاب و سازمانهای جمهوریخواه و دامن زدن به تشتت درون این نیروها می خوانند، گروهی با استناد به حضور این و یا آن فرد وابسته به جریان های جنگ طلب در کنفرانس های پیَشین به شما ایراد می گیرند، ناروشنی و یا اطلاع رسانی مبهم در مورد منابع مالی تامین هزینه های شما موضوع نقد بخش دیگری از منتقدان تلاش شما می باشد، همه ایرادهای منتقدین به شما بی پایه است؟

یک به یک پرسش ها و ادعاها را پاسخ می گویم:

درست نیست بگوئید “جمهوریخواهان فعالیت شما را…” بگوئید: “پاره ای از جمهوریخواهان” مگر اینکه خود را معیار جمهور خواهی تلقی کنید. بخش بسیار بزرگی از جمهوری خواهان اساسا به گونه ای دیگر می اندیشند، من نیز یکی از آنها.

از اولویت اتحاد حداقل احزاب و سازمان های جمهوریخواه سخن گفتید. تا کی این اولویت؟ آیا باید از رویدادها و روندها خواست که منتظر بمانند تا ما جمهوری خواهان خود را متحد کنیم. کارنامه تاکنونی چه بوده است؟ آیا وضعیت تشکل های جمهوری خواه کنونی احتیاج به بازبینی جدی ندارد. من نیز صمیمانه خواهان انسجام و همگرایی هرچه بیشتر جمهوری خواهان هستم اما آیا به عنوان ایرانی ما وظایفی ملی و فراتر از جمهوریخواهی نداریم و نباید به مشکلات و مخاطرات و تحولات در گستره ایران به مثابه یک ایرانی نیز بیاندیشیم؟ مساله اصلی جامعه ما گذر از این نظام استبدادی و دینی و برقراری دموکراسی است. اگر حرکت براساس دموکراسی یعنی مساله اصلی جامعه، احزاب و گروهایی را دچار تشتت می کند باید مشکل را در درون این گروه ها جستجو کرد.

پرسیدید “گروهی با استناد به حضور این و یا آن فرد وابسته به جریان های جنگ طلب در کنفرانس های پیَشین به شما ایراد می گیرند”. من نمی دانم سخن از چه کسی در میان است اما یک جریان ومجموعه را براساس مواضع عمومی ورسمی آن می سنجند نه مواضع یک فرد ازمیان آنان. همانگونه که به طور مثال نمی توان نامه نویسی یک عضو سازمان فدائیان اکثریت به خامنه ای و تلاش وی برای محدود نگاه داشتن تحولات در چارچوب نظام را به کل این سازمان نسبت داد. در جریان کنفرانس بروکسل نشریه اخبار روز به شکلی پرووکاتیو خبر رسانی کرد. همان روز اول با توجه به ارزیابی معینی که داشتم طی یاداشتی به اخبار روز نوشتم این کنفرانس جنگ و حمله نظامی را محکوم خواهد کرد و چنین نیز شد و کنفرانس با اکثریتی نزدیک به اتفاق آرا علیه جنگ و حمله نظامی موضع گرفت.

در پایان این بخش پرسیده اید آیا همه ایرادهای منتقدین به ما بی پایه است؟ نه به هیچ وجه. ما از بسیاری انتقادها آموختیم و شیوه های عمل را تصحیح کردیم. انتقاد به اطلاع رسانی ناکافی را وارد می دانیم ما در زمینه اطلاع رسانی به حد کافی قوی عمل نکردیم.

 

شما احزاب، سازمان ها و فعالان سیاسی را به اتحاد برای دمکراسی دعوت می کنید. در این پروژه شما، کدام جریان در مسکوت گذاشتن شکل نظام آینده ذینفع است؟ جمهوریخواهان؟ آن ها برمبنای کدام منطبق باید بپذیرند اصل جمهوریت را که عینیت دمکراسی است از برنامه فعالیت جاری خود حذف کنند؟ 

در این پرسش چندین مورد نادقیق یا اشتباه وجود دارد. ما همگان را به اتحاد برای دموکراسی یعنی به توافق روی راه گذار به دموکراسی دعوت می کنیم نه اینکه تشکل واحدی حول دموکراسی شکل یابد. مبنای چنین توافقی را نیز پذیرش انتخابات آزاد با معیارهای تعریف شده جهانی و صندوق رای میدانیم. برای توافق روی راه گذار نمی توان پرسید فدرالیست هستی یا تمرکزگرا، جمهوریخواهی یا مشروطه طلب، سوسیالیست هستی یا طرفدارلیبرالیسم اقتصادی. اصلاح طلب هستی یا مثلا مجاهد ما ایرانیان اگر امروز روی راه گذار توافق نکنیم فردا در شرایط تحول که شور و تحریک پذیری و نیرو کشی خیابانی واسلحه برجای خرد و عقل منصف نشست، دیگر برای توافق و همرایی بسیار دیر است. چه کسی گفته است شکل نظام آینده مسکوت بماند؟ این وظیفه احزاب است، وظیفه اتحادهای جمهوریخواهی است که شکل نظام مطلوبشان را”مصالحه ناپذیر” پیش ببرند. در مورد ساختار متمرکز یا غیرمتمرکز طرح بدهند و درمورد نحوه سازماندهی اقتصاد برنامه ارائه کنند. “اتحاد برای دموکراسی” برای خود نقش و وظیفه کمک به ایجاد توافق برسر راه گذار به دموکراسی را انتخاب کرده است.

پرسیدید: “جمهوریخواهان برمبنای کدام منطبق باید بپذیرند اصل جمهوریت را که عینیت دمکراسی است از برنامه فعالیت جاری خود حذف کنند؟” من حتا یک نفر را در “اتحاد برای دموکراسی ” نمی شناسم که چنین توصیه ای به جمهوری خواهان ادعایی شما داشته باشد. تمام حرف این است که آنان وظایف ملی و فراتر از جمهوریخواهی خود رادریابند. در کنگره فدائیان اکثریت از سوی سردبیر اخبار روز قطعنامه ای ارائه شد که ضمن تاکید بر ارزش جمهوری خواهی و مصالحه ناپذیر دانستن آن همکاری های موردی با غیر جمهورخواهان را تائید می کرد به نظر من این گامی راهگشا و روبه پیش بود و نشان از درک مسئولیت داشت. هرچند آن قطعنامه رای کافی نیاورد اما نشان می داد سیاست درست خود را تحمیل می کند و راه خود رامی گشاید. آن جمهوری خواهانی که از سویی شیفته وار با اصلاح طلبان مدافع نظام ولایت فقیهی بی محابا در جستجوی همکاری هستند اما از سوی دیگر در برابر مشروطه خواهان به سیاست بایکوت روی می آورند دچار تناقض بی پاسخ در سیاست هستند.

 

 بعد از پایان کنفرانس پراگ و انتشار اطلاعیه رسمی، برخی از شرکت کنندگان با صدور اطلاعیه، رفتار هیات برگزاری کنفرانس را غیردمکراتیک خوانده و اعلام کردند که بدون مشاوره و توافق جمعی، به نام شرکت کنندگان از طرف شما اطلاعیه صادر شده است. آیا در این فاصله این موضوع مورد گفتگو و توافق قرار گرفته است؟

چنین نیست. اطلاعیه ای به نام کل شرکت کنندگان منتشر نشد. به دلیل پایان یافتن وقت و ضرورت تحویل سالن فرصت مشاوره نبود. اکثریت شرکت کنندگان با کف زدن آن را مورد تائید قرار دادند. اطلاعیه به نام اکثریت شرکت کنندگان منتشر شد. خطایی که صورت گرفت، اطلاعیه در سایت کنفرانس در کنار لیست شرکت کنندگان انتشار یافت و این توهم راپدید آورد که اطلاعیه مورد تائید تمامی شرکت کنندگان بوده است. ما بلافاصله خطا را در سایت تصحیح کردیم و در اطلاعیه ای ضمن توضیح روند، از اشتباه پیش آمده پوزش خواستیم و مساله حل شد.

 

 هدفی که برای نشست استکهلم در نظر گرفته اید، چیست؟

پیگرفت اهداف عمومی اتحاد برای دموکراسی: گفتگو پیرامون چالش ها و گسل های اجتماعی موجود در ایران برای حصول توافق، ایجاد همرایی بر سر راه گذار به دموکراسی برپایه انتخابات آزاد و منصفانه بر اساس معیارهای جهانی و همگرایی نیروهای خواهان برقراری دموکراسی در ایران و گذر از نظام جمهوری اسلامی.

 

 آیا قطعنامه ای در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری برای تصویب و انتشاربه نام کنفرانس استکهلم پیش بینی شده است؟ 

قطعنامه ای نه مستقیم در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری که در توصیف وضعیت خطیر موجود در ایران و خطاب به نخبگان و روشنفکران وکنشگران سیاسی تنظیم شده است که با امضای کسانی که آن را مورد تائید قرار دهند منتشر خواهد شد.

 

 اگر در کنفرانس استکهلم روی هریک از موارد دستور کار خود به توافق رسیدید، ضمانت اجرای آن توافق با کیست؟

قرار نیست موضوع معینی در خود کنفرانس به مرحله تصمیم گیری رسانده شود. اما کنفرانس می تواند در جهت پایه ریزی چنین توافق هایی کمک کند. به طور مثال میزگرد پیرامون مسائل اتنیکی در ایران با عنوان “آینده را با هم خواهیم ساخت” برگزار خواهد شد و تلاش این است که از نظرگاه های مختلف به ارائه راه حل های عملی پرداخته شود.

 

 حرف آخر؟

در پایان این مصاحبه، بابت در اختیار گذاشتن این فرصت تشکر می کنم واز مسئولین اخبار روز دعوت می کنم با اعزام خبرنگار و گزارشگر در کنفرانس استکهلم شرکت کنند تا بتوانند مستقیما در جریان امور قرار گیرند و بدین وسیله تعهد نسبت به خوانندگان و مسئولیت اطلاع رسانی درست را به بهترین نحو انجام دهند.

 

منبع: اخبار روز

‎برسی مجدد

گزارش تصویری کنفرانس استکهلم ۲

                    

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *